และแล้ววันเกิดก็เวียนมาบรรจบอีกรอบนึงละ
แก่ขึ้นอีกปีแล้วเนอะ ต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วสิเรา
เป็นอีกวันนึงที่มีความสุข
มีความสุขกับการรอคอยเสียงโทรศัพท์
ไม่ว่าจะมาในรูปแบบข้อความ
หรือแม้กระทั่งเสียงอวยพรที่กรอกมาตามสาย
มีความสุขๆๆๆ ฉันคิดว่าตัวเองมีความสุข
ถึงแม้ว่ามันจะเหงาไปบ้างก็ตาม
ที่ไม่มีคนที่เรารักมาอยู่ข้างๆ
เหมือนดั่งปีก่อนๆที่ผ่านมา
แต่ก็ยังไม่วายให้กำลังใจตัวเองว่า...
"วันเกิดปีนี้...ขอเหงาเป็นปีสุดท้าย
เพราะปีหน้าใครบางคนที่เรารอคอย
คงจะได้เวลามาเจอกับเราสักที"
อายุมากขึ้น ก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะโตขึ้น
ต่อไปต้องพยายามให้มากกว่าเดิม
ต้องทำเพื่อแม่และทุกคนที่เรารักให้มากกว่านี้
เพราะยิ่งอายุมากขึ้นเท่าไหร่
เวลาที่จะได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น...
ก็ดูจะน้อยลงไปทุกที
เอาเป็นว่าวันนี้ฉันมีความสุข
มีความสุขกับเพื่อนๆที่ฉันรัก
และเพื่อนๆนี่แหละ
ที่ช่วยให้เราหายเหงา
มาจนถึงวันเกิดปีที่ 22 นี้ได้
บางทีเพื่อนๆที่อยู่ตรงนี้
จะมาอวยพรวันเกิดเรา
ทำให้เรามีความสุขทุกๆปี
เพราะเพื่อนไม่เคยจากเราไปไหนเลย
แม้แต่เสี้ยววินาที...